27-03-2012 13:23 by Joyce Mulleners
Heerlijk weer even terug in Cambodja, een letterlijk en figuurlijk “warm” welkom. De temperatuur valt over me heen bij het landen in Siem Reap, mijn tuktuk vriend staat me op te wachten en welcome back teacher Joyce… raakt me toch iedere keer weer als ik de poort van het Pure! Dream Centre binnenloop. Ook mijn eigen verbazing is iedere keer weer groot bij het terugzien van de kids, hun veranderingen en dit keer ook de groentetuin die het inmiddels heel goed doet en helemaal groen is.
In de vroege ochtend op de fiets ontwaakt Cambodja en bespreek ik de dag met Ineke en Daniela maar een dag hier verloopt zelden zoals gepland en dat maakt het bijzonder. De ochtend begint inmiddels met fruit, dan het dagelijks tandenpoetsen en badderritueel, het starten van de Engels lessen van Samnang, de creatieve workshops van onze vrijwilligers, ik kijk mee bij de “Living Value” lessen van Bopha en speel partijtje voetbal mee in de les van Seut. Tussen de middag lunchen we steeds samen en ik geniet iedere keer weer als ik alle kinderen aan de lange tafels zie zitten, smullen van hun portie “fried rice”. Sitha praat me bij over het Home Based programma en met eigen ogen zie ik bij een van de moeders thuis het enthousiasme en de resultaten. Ook de naaiopleiding voor de jongere meiden begint zijn vruchten af te werpen. Mooi om te zien hoe ze hier ook hun plezier aan beleven. Met Bopha fiets ik door de community, bezoeken we een aantal families en dan wordt het besef weer groot en realiseer je je pas echt waar je het voor doet.
Zaterdag was “time to disco”. Ter ere van de bruiloft van Sitha & Bopha was er ook voor de kids een feestje en er werd goed uitgepakt met ballonen en een feestmaal van noedelsoep met brood en fruitsalade toe! De kinderen stonden letterlijk op hun kop, zeker toen onze DJ Samnang de muziekknop opende. Als traditioneel gebruik kregen we uiteindelijk nog allemaal een vlaag wit poeder over ons heen, het was een waar feestje!
En of het niet op kon was zondag de laatste competitiedag van de “soccercompetitie”. Flink toejuichen vanaf de zijlijn resulteerde in een gewonnen wedstrijd, een gelijk spel en helaas twee verloren partijen maar dit kon dit pret niet drukken, het is het plezier dat telt deze dag!
Een korte indruk… Time flies, een cliche meer dan waar en het lijkt of het iedere keer weer moeilijker wordt om afscheid te nemen van dit inmiddels zo vertrouwde plekje!