15-08-2012 11:04 by Nicoline Westen
Jeetje wat vliegt de tijd, inmiddels ben ik alweer bezig met mijn laatste week bij het PURE! Dream Center. Ik vind het, ondanks het vooruitzicht van Bali, toch wel erg jammer om vrijdag mn backpack weer te moeten inpakken. Het is echt super op het project en ik heb de grootste lol met mn kids. Ik ken ze nu echt, weet waar ze goed in zijn en waarin niet en wat ze leuk vinden. Erg rot om dat zo snel weer achter te moeten laten.. het zijn zo'n schatjes. Het liefste nam ik ze gewoon mee! Mijn popje Marima en mijn stoere kerels Pek en Lei Ti (ja Camiel, voor je voetbalteam haha) hebben al toegezegd dat ze wel in mn koffer meewillen ;) Maar goed, nog even over de afgelopen weken.
Vorige week werden uiteraard weer de vaste lessen gegeven en kon ik me weer uitleven tijdens de workshops. Dus kwasten in de aanslag! Na het grote succes van afgelopen vrijdag had ik besloten om maandag een workshop schminken in te lassen. Het was echt een race tegen de klok, aangezien ze kids eerst nog hun tanden moesten poetsen en er dus nog 40 minuten over waren om de 10 kinderen te schminken die om me heen stonden te duwen. Maar op de een of andere manier heb ik het voor mekaar gekregen en vonden de kids het helemaal geweldig :) Op woensdag gingen te kinderen aan de slag met verf en kleurjes. Het was namelijk tijd om de poppenkast van een mooi kleurtje te voorzien. De kids zijn echt helemaal los gegaan en hebben er een prachtig, kleurrijk geheel van gemaakt met hun fantsietekeningen. Het is echt helemaal hun eigen poppenkast geworden :)
Op zaterdag stond er een extra feestmiddag op de planning (ja ja, we "werken" ook gewoon door in het weekend). Teacher Daniela, die een jaar lang vrijwilligers is geweest bij PDC, moest afscheid nemen. En dat hebben we op een super leuke manier gedaan! Eerst kwamen alle kids in hun mooiste kleertjes naar het centrum voor ouderwetse kermisspelletjes en natuurlijk de aanlenglimonade. Ik was "in charge" bij het blikgooien en uiteraard lag mijn prachtige toren voor we begonnen waren al elke minuut op de grond. Maar het was een groot succes, de blikken vlogen in het rond! Na de spelletjes en het eten was het tijd om groepjes te vormen en alle 60 kinderen in de twee wagens te laden die voor klaar stonden. Meteen waren het niet meer de springerige, wilde kids van het project maar werden ze een stuk rustiger. Ze komen zelf nauwelijks buiten hun dorpjes en gaan niet vaak ergens h, laat staan richting de stad. Ze keken op de drukke weg naar Siem Reap dan ook hun ogen uit.. Zelfs de allerstoerste kereltjes keken vol verbazing naar alle hoge gebouwen, de vele auto's, tuktuks en moto's. Maar toen ze de eerste flikkerende lichtjes van de kermis zagen wisten ze echt niet meer waar ze moesten kijken. De kermis had aardig wat attracties, zoals de zweefmolen, trampolines, een luchtkasteel, botsauto's en een heuse achtbaan (een kleintje dan). Eerst zijn we losgegaan op de trampolines en het luchtkasteel, wat ze wel even wennen vonden want zo'n wiebelige ondergrond kenden ze natuurlijk niet! Daarna ben ik met de meiden, jaja heel stoer echt alleen meiden, in de achtbaan gegaan en hebben we lekker lopen gillen. Daarna ging de bups nog in de botsauto's, wat natuurlijk al helemaal spannend was want iets als autorijden kennen ze al helemaal niet. Maar een paar mannetjes waren echt natuurtalenten! De hele avond hebben de kids met grote ogen om zich heen lopen kijken en genoten met een glimlach van oor tot oor. Op de kermis viel het me pas op hoe klein de meesten echt zijn, aangezien er vooral wat rijkere families rondliepen met hun goed gevoede kroost.. Maar onze popjes hadden de tijd van hun leven :) Terug in de wagen waren ze dan ook wat moe. Mijn kleine Reaksa was iets te enthousiast twee keer in de achtbaan geweest en voelde zich niet meer zou zo goed, dus die heeft de hele terugweg op mijn schoot geslapen.
Zondag mochten we heel even weekend vieren. Maar die "rustdag" hebben we ook actief ingevuld. Samen met de 3 mede-vrijwilligers ben ik Phnom Kulen gaan beklimmen richting te watervallen van Kbal Spean. Het was een uur rijden met de tuktuk, dus Teach heeft ons weer super mooie plekken laten zien. Er waren nauwelijks toeristen onderweg en we reden echt door de Cambodjaanse dorpjes. Het was zo mooi om te zien hoe de mensen hier leven en de omgeving was echt geweldig mooi. Kbal Spean is een onderdeel van de tempelcomplexen van Angkor. In de rivier de Angkor, die daar ontspringt, zijn eeuwen geleden heilige linga's (figuren en buddha's) in de rivierbedding gegraveerd om er zo voor te zorgen dat alleen spiritueel gereinigd water de stad Ankor (waar nu alleen de tempels van over zijn) zou bereiken . Ze geloofden dat het water zo gezonder was en krachtiger stroomde. De tocht de berg op duurde ongeveer een uur en het was eer echt prachtig. We liepen echt over een pad door de jungle, tussen de enorm hoge bomen met lianen en rotsblokken door. Het was met vier meiden dan ook af en toe wel lekker gillen geblazen met alle insecten en het geklouter. Eenmaal bij de rivier wisten we eerst niet zo goed waar we heen moesten, maar een Cambodjaans mannetje liet ons zien dat we ons door een gat in een stenen brug moesten laten zakken om bij de waterval te komen. Na een tijdje langs de rivier te lopen langs de kunstwerken op de rivierbodem kwamen we bij de waterval uit. Helaas was er ook een groep japanners of koreanen daar.. Eenmaal in hun groep zijn die echt vreselijk luidruchtig en totaal niet sociaal naar anderen toe. Ze stonden dan ook een half uur met zn alle te schreeuwen onder de waterval en foto's te nemen terwijl er steeds meer mensen stonden te wachten tot ze eens zouden oprotten.. Daar had ik geen zin in, dus door prompt ervoor te gaan staan kregen ze enigszins door dat er ook andere mensen lopen die misschien ook speciaal hierheen zijn gekomen om even af te koelen ;) Het water was echt heeeerlijk en het was er erg mooi. Verolgens zijn we kletsnat de route terug de berg af vervolgd. Daarna zijn we de vrouwentempel Banteay Srey nog gaan bezoeken met de roze gekleurde steen. Het was een kleintje, maar wel heel erg gedetailleerd. Erg mooi om nog gezien te hebben :)
En toen was het opeens weer maandag.. het begin van onze laatste week bij PURE! Dream Center. De tijd is echt gevlogen, maar ik heb wel het gevoel dat de kids beetje bij beetje vooruit gegaan zijn :) Ze blijven me nog steeds verbazen met wat ze kunnen, soms met wat ze opeens niet meer kunnen en hun grapjes de hele dag door. Ik ga hun heerlijke gegiechel en gelach sowieso vreselijk missen, net zoals hun "TeeeTsjhuWaaaa"-geroep (PDC-taal voor teacher, het duurde even voordat ik dat doorhad haha). De laatste week staat tijdens de workshop in het teken van het maken van bewegende vogelpoppen voor de poppenkast. Ik heb ze geleerd om vogelbekken te vouwen van gekleurd papier en die hebben we vastgemaakt op wcrolletjes; touwtjes door de bek en het rolletje en je vogel kan praten. Ze vinden het echt helemaal geweldig en ook nu zit ik weer helemaal onder de glitter. Vrijdag mogen ze hun pop nog afmaken en dan gaan we er een toneelstukje mee maken. Zo leuk om te zien wat een fantasie de kids hebben! Verder hebben we deze week natuurlijk gewoon onze Engels, schrijf, wiskunde en sportlessen. Het lijkt wel of ze deze week extra hard hun best doen, het is erg gezellig in de klas en ze zijn echt goed bezig :) Hopelijk gaan ze volgende week zo verder! Op dit moment geeft Bopha de Living Values les en ga ik English teacher Samnang even helpen met z'n studie.
En dan is alweer een dag voorbij.. nog 2 te gaan in dit prachtig mooie land met deze lieve kids.. Veel om naar uit te kijken maar ook verschrikkelijk veel leuke dingen om achter te moeten laten.. Het wordt wederom niet makkelijk..
Liefs,
Denise